Accumulerend, uitkerend, fysiek, synthetisch

Je zoekt een ETF op de MSCI World en vindt er meteen tien. Zelfde index, net iets anders: Acc of Dist, fysiek of swap, Ierland of Luxemburg. Die afkortingen zijn geen ruis. Ze vertellen wat de ETF met je dividend doet, hoe hij de index namaakt en hoeveel belasting er onderweg weglekt.

Accumulerend of uitkerend

Veel bedrijven keren een deel van hun winst uit als dividend. Een uitkerende ETF (Dist) stort dat een paar keer per jaar op je rekening. Een accumulerende ETF (Acc) herbelegt het meteen. Je ziet dan geen geld binnenkomen, maar de koers stijgt wat harder.

Voor box 3 maakt het in het huidige stelsel niet uit. De Belastingdienst kijkt naar de waarde van je bezittingen op 1 januari en rekent voor beleggingen met een vast verondersteld rendement (6,00% in 2026). Je betaalt dus over wat je bezit, niet over het dividend zelf. Voor het nieuwe stelsel dat het kabinet vanaf 2028 wil invoeren, met belasting op koerswinst pas bij verkoop, liggen de details nog niet vast.

Het echte verschil zit in gemak en gedrag. Accumulerend herbelegt automatisch en zonder orderkosten. Uitkerend zet geld op je rekening, en daarmee ook de verleiding om het aan een nieuwe telefoon uit te geven. Wil je later van dividend leven, dan is uitkerend juist handig.

Fysiek of synthetisch

Een fysieke ETF koopt echt de aandelen uit de index. Bij volledige replicatie koopt hij ze allemaal, in de juiste verhouding. Bij sampling koopt hij een slimme selectie die zich bijna hetzelfde gedraagt. Dat scheelt kosten bij indexen met duizenden kleine bedrijven.

Een synthetische ETF koopt de index niet zelf. Hij sluit een ruilcontract, een swap, met een bank die belooft het rendement van de index te betalen. Als zekerheid houdt het fonds andere effecten aan. De Europese regels beperken het risico dat die bank niet betaalt tot maximaal 10% van de waarde van het fonds.

Synthetisch is niet automatisch slechter. Maar je hebt een extra partij nodig die haar belofte nakomt, en het is lastiger te zien wat je eigenlijk bezit. Voor een beginner is fysiek daarom makkelijker te volgen.

UCITS, Ierland en Amerikaanse ETF's

UCITS is een Europees regelboek voor beleggingsfondsen, al sinds 1985. Het eist onder meer spreiding, een onafhankelijke bewaarder van de bezittingen en heldere informatie. Bijna alle ETF's die je bij een Europese broker ziet, zijn UCITS-fondsen.

Ongeveer twee derde van het Europese ETF-geld zit in Ierse fondsen. De reden is belasting. Op dividend dat naar het buitenland gaat, houdt de VS normaal 30% in. Door een belastingverdrag tussen Ierland en de VS is dat voor Ierse fondsen 15%. Bij 2% dividendrendement scheelt dat 0,3% per jaar over het Amerikaanse deel.

Amerikaanse ETF's zelf kun je als particulier meestal niet kopen. Sinds 2018 eisen de Europese PRIIPs-regels dat er voor zo'n product een essentiële-informatiedocument (EID) is voordat het aan particulieren verkocht mag worden. Daarin staan kosten, risico's en scenario's. Amerikaanse aanbieders maken dat document niet, dus je broker mag ze niet aan je verkopen. Voor de bekende indexen bestaan gelukkig Europese UCITS-varianten.

Checklist: zo beoordeel je een ETF

1. Index: breed of smal, met of zonder opkomende markten?
2. Kosten: lage lopende kosten en een kleine tracking difference.
3. Omvang: grotere fondsen hebben meestal een kleinere spread en worden minder snel opgeheven.
4. Dividend: Acc of Dist, passend bij wat jij wilt.
5. Replicatie: fysiek of synthetisch, en snap je hoe het werkt?
6. Vestiging: voor wereld- en VS-ETF's is Ierland vaak het gunstigst.
7. Notering: in euro's, op een beurs die je broker aanbiedt.
8. Papieren: UCITS en een EID. Staat er ETN of ETC, dan is het geen fonds maar een schuldbewijs van de uitgever.

Probeer het meteen: pak één ETF die je interessant vindt en loop het lijstje langs. Na twee of drie keer kost dat je vijf minuten. Hoe je er daarna elke maand automatisch in belegt, lees je in de volgende les.