Tony Robbins: de lessen die hij verzamelde

Tony Robbins is geen belegger. Hij is coach en spreker, bekend van seminars waar deelnemers over hete kolen lopen. Toch staat zijn boek Money: Master the Game (2014) bij veel beginnende beleggers in de kast. Dat komt door wie hij sprak: ruim vijftig financiële kopstukken, onder wie hedgefondsoprichter Ray Dalio, Vanguard-oprichter John Bogle, activistisch belegger Carl Icahn en David Swensen, die het vermogen van Yale beheerde. Lees hem dus als verzamelaar van lessen.

Zeven stappen

Het boek is opgebouwd rond zeven stappen naar financiële vrijheid:

1. Neem de belangrijkste financiële beslissing van je leven: zet automatisch een vast deel van je inkomen opzij.
2. Leer de spelregels, zodat mythes over kosten en rendement je geen geld kosten.
3. Reken uit wat je dromen kosten en maak het spel winbaar.
4. Kies hoe je je geld verdeelt over veilig en groei.
5. Zorg voor een inkomen dat je hele leven doorloopt.
6. Kijk hoe de allerrijksten beleggen.
7. Doe het, geniet ervan en deel het.

Stap 3 kun je hier meteen zetten. Hoeveel vermogen is voor jou genoeg?

De bruikbaarste lessen

Automatisch sparen en Save More Tomorrow

Het sterkste idee in het boek komt uit de gedragseconomie. Richard Thaler, die in 2017 de Nobelprijs kreeg, en Shlomo Benartzi bedachten Save More Tomorrow. Je spreekt nu af dat een deel van je volgende loonsverhogingen automatisch naar sparen gaat. Je levert dus nooit iets in, je krijgt alleen iets minder extra. In hun eerste proef steeg het gemiddelde spaarpercentage van de deelnemers in 40 maanden van 3,5% naar 13,6%.

Asymmetrische kansen

Belegger Paul Tudor Jones vertelt in het boek dat hij kansen zoekt waarbij hij 1 riskeert om 5 te kunnen winnen. Voor jou liggen de beste asymmetrische kansen meestal buiten de beurs: een cursus die je salaris verhoogt, of een creditcardschuld die je aflost. Zie Jij bent je grootste bezit. Wees wantrouwig bij producten die winst zonder risico beloven. Daar zit de rekening meestal in de kosten of de kleine lettertjes.

Portefeuilles en vervolgboeken

All Seasons, en wat 2022 liet zien

Ray Dalio gaf Robbins een vereenvoudigde versie van zijn All Weather-idee: een portefeuille die in elk economisch seizoen overeind moet blijven. De verdeling: 30% aandelen, 40% langlopende staatsobligaties, 15% middellange staatsobligaties, 7,5% goud en 7,5% grondstoffen.

Toen kwam 2022. Door hoge inflatie stegen de rentes snel, en daardoor daalden aandelen en obligaties tegelijk. De S&P 500 verloor dat jaar ongeveer 18% inclusief dividend, langlopende Amerikaanse staatsobligaties rond de 30%. Een All Seasons-portefeuille, voor meer dan de helft staatsobligaties, verloor daardoor ongeveer net zoveel als een portefeuille met alleen aandelen. Geen enkele verdeling is tegen elk weer bestand.

Unshakeable en The Holy Grail

In Unshakeable (2017, met Peter Mallouk) staat het geruststellende deel. Volgens het boek was er sinds 1900 gemiddeld ongeveer eens per jaar een correctie, een daling van minstens 10%. Minder dan een op de vijf correcties groeide uit tot een daling van 20% of meer. Dalingen horen er dus bij. Wie in paniek verkoopt, maakt een tijdelijk verlies definitief.

The Holy Grail of Investing (2024, met Christopher Zook) gaat over alternatieve beleggingen zoals private equity, private leningen en belangen in sportclubs. Voor beginners zijn die meestal niets: hoge minimale inleg, hoge kosten, geld dat jaren vastzit en weinig zicht op wat je koopt. Bouw eerst je basis.

Kritische noot

Robbins heeft geen beleggingsresultaten die je kunt controleren. Daarnaast werkte hij zakelijk samen met de vermogensbeheerders van zijn coauteurs: Peter Mallouk leidt Creative Planning, Christopher Zook leidt CAZ Investments. Dat maakt de inhoud niet vanzelf fout. Het betekent wel dat de schrijvers belang hebben bij het soort diensten dat ze aanraden. Lees de boeken zoals je een review leest van iemand die aan de verkoop meeverdient.

Wat overblijft, is bruikbaar: automatisch beleggen, lage kosten, weten wat genoeg is en niet in paniek raken. Die lessen haalde hij grotendeels bij anderen, zoals John Bogle.